Zonnewende toer; een verslag

Zondagochtend 23 juni 2019 verschenen de eerste deelnemers al om 04:45 uur bij de startlocatie naast het IJsselhotel in Deventer.

Marianne en Gilles arriveerden op skikes en ook Jan Willem had thuis z’n skikes al ondergebonden. Ook 2 nieuwe leden verschenen aan de start: Irene de Bruin uit Enschede en Adri Groenhuijzen uit Zwolle. Irene had zaterdag al heel strategisch haar tent op stadscamping de Worp gezet en kon – wandelend met haar rolski’s onder de arm – bij de groep aansluiten. Peter, Leen en Menno waren ook mooi op tijd, zodat ik kon vaststellen dat alle wekkers nog goed functioneerden. Om te voorkomen dat er deelnemers met een lege maag van start zouden gaan, heb ik bananen en krentenbollen meegebracht. Slechts een enkeling maakte van het aanbod gebruik want men was goed voorbereid.
Wij waren echter niet de enige groep die zich op dit vroege uur verzamelden bij de “Pier van Deventer”. Een grote groep wandelende mannen naderden ons vanuit de richting van de Bolwerksmolen en waren op weg naar het IJsselhotel. Zij waren gehuld in een wolk van alcohol en hadden blijkbaar de kortste nacht gevierd, terwijl wij ons opmaakten om de langste dag te begroeten.
Toen Peter zag dat Irene als enige op rolski’s aan de tocht begon, borg hij zijn skikes weer op en besloot -solidair met Irene – ook op rolski’s te rijden. Peter heeft altijd alles bij zich! Hulde Peter! Irene voelde zich meteen eens stuk zelfverzekerder. Nadat Peter met de zelfontspanner nog wat groepsportretten van de Vroege Vogels Club maakte met het unieke IJsselfront van Deventer als achtergrond, vertrokken we om 05:05 uur richting de nieuwe zomerzon. De route ging dwars door het oudste stadswandelpark van Nederland, dat al in 1699 officieel als plantage (park) werd benoemd.
De eerste opgave was om via de mooie geasfalteerde en slingerende wandelpaden door het park de dijk bij de spoorbrug te bereiken. De kortste weg ging recht-toe-recht-aan over klinkers en daar gaf niemand de voorkeur aan.

Eenmaal bovenop de dijk volgen wij de IJssel over het fietspad langs de Lage Steendijk met fotogenieke doorkijkjes over het natuurreservaat Ossenwaard. De Konikpaarden en Galloways die hier enkele jaren geleden liepen om de vegetatie in bedwang te houden, zijn na afronding van het project “Ruimte voor de rivier” vervangen door de door ons gespotte roodbonte koeien (MRIJ-ras) zoals van oudsher. Zij houden het gras korter, wat nodig is om bij hoog water de doorstroming te bewerkstelligen.
Wanneer we aan het einde van de Lage Steendijk komen is het 05:20 uur en dit is het moment dat de zomerzon zich toont aan de nieuwsgierige Zonnewende-rijders.

De temperatuur was een aangename 18 graden, er was vrijwel geen wind en het zonlicht bescheen de wolken zodat ze roodomrand waren. Dit was het fotomoment van de dag en onze hoffotograaf Peter legde dit tafereel haarscherp vast met telkens een overstekend clublid op de voorgrond.

Bij de notenboom, die ter nagedachtenis aan Alexandra Terlouw is geplant, slaan wij de Meermuidenseweg in. Dit slingerende dijkweggetje heeft een mooie afdaling naar het landgoed “Sterrebosch”, waar de bekende politicus, schrijver en oud-commissaris van de Koningin, Jan Terlouw zijn domicilie heeft. De route gaat niet over het klinkerpad door het landgoed, maar volgt de Meermuidenseweg tot aan de Terwoldseweg waar we rechtsaf slaan.
De burgerlijke ongehoorzaamheid slaat toe op dit vroege uur, want op deze anders behoorlijk drukke weg zijn geen andere verkeersdeelnemers dan wij. De automobilist wordt nog steeds flink door onze overheid gefaciliteerd en dat blijkt wel uit het feit dat het asfalt op de rijbaan van uitmuntende kwaliteit is, in tegenstelling tot de verharding van het fietspad.
Na een paar honderd meter gaan we linksaf de Wellinkhofweg op. We houden links aan en vervolgen dit landelijke boerenweggetje tot aan de Quabbenburgerweg. Ook hier gaan we weer linksaf. Nadat we het waterwingebied passeren, waar jaarlijks 2 miljoen m3 drinkwater wordt opgepompt slaan we opnieuw linksaf de Blikkenweg op. Nu gaan we langs een serie landgoederen zoals “het Bruggenbosch”, de “Parcelaer” en het “Cruijsvoorde”.

Via de deels verharde Basseltlaan bereiken we de kom van Twello.
We nemen de rotonde op z’n Engels (omdat het kan) en gaan via de Domineestraat naar de Binnenweg, waar het monumentale witte (voormalige) Gemeentehuis het verse zonlicht reflecteert.
Wij besluiten om het bospaadje te nemen dat uitkomt op het Schakerpad, zodat we een gedeelte klinkers omzeilen in het met oude beukenbomen omlijste Achter ‘t Holthuis. Het is bijna 07:00 uur wanneer we Voordersteeg 13 bereiken. In de achtertuin staan de tafels gedekt en kunnen we meteen aanschuiven voor het welverdiende ontbijt. Iedereen laat het zich goed smaken en geniet van de zonovergoten plek.

Nu iedereen weer voldoende is aangesterkt stelt Peter voor om de “ijzers” weer onder te binden want hij heeft Martha beloofd om op tijd terug te zijn voor het rijden van een rally met de Fiat 500!
Via het smalle Buddezand klimmen we bij het tuincentrum de Wilpse Dijk op en rijden vervolgens via het fietspad over de oude binnendijk langs het buurtschap Steenenkamer weer terug naar het IJsselhotel.

Hier nemen we rond 08:30 uur afscheid van elkaar en sluiten daarmee de introductie van de zomer af. Een mooie clubactiviteit die we – wat mij betreft – volgend jaar opnieuw op de agenda zetten.

Complimenten aan Adri en Irene, want zij hebben als beginnelingen laten zien dat uitdagingen zoals deze tocht, te overwinnen zijn.
Gelukkig heeft Irene nu wel snellere rolski’s aangeschaft, want die Bulls zorgden er wel voor dat we af en toe het gas eraf moesten halen 🙂

Martin Rorije

Voor een foto-impressie, klik hier